Veel speciaals is er de afgelopen 5 dagen niet gebeurd. Maar toch zal ik mijn dagen een beetje proberen te schetsen en een paar anekdotes vertellen die me zijn overkomen.
Donderdag geslapen, Tesco (= de winkel, remember), gekookt, iets gedronken.
Vrijdag ben ik naar Budapest geweest. Op Queeste! Een goede vriend van mij, Sil Timmermans, die deze zomer op vakantie was in Budapest, had me daar immers een cadeautje verstopt. Vol ongeduld trok ik er vrijdagmiddag op uit. Aangekomen in Budapest schafte ik me eerst een abonnement aan op trein en metro, dat zou de rest van de tijd nog wel van pas komen. Ik trok verder doorheen de wereldstad, op weg naar Sziget, het eilandje in de Donau. Daar zou immers de schat verborgen liggen. Ik had van Sil een foto gekregen, waar ik moest graven. Na zeker 18 minuten te hebben gezocht rond de fontein, die hij op een kaartje had aangeduid, vond ik de desbetreffende boom. Nog geen 48 seconden later had ik met mijn lepel, die ik had meegebracht voor de graafwerken, de schat gevonden. 2 alcoholvrije pintjes en een klein, nat, doorweekt papiertje met een bijna onleesbare tekst waren de buit. Moe maar voldaan zette ik mijn weg voort. Want ik had nog een taak die dag! Jawel! Ik ging op zoek naar kaartjes, om verwanten op de hoogte te brengen van mijn toestand. Zo gebeurde het. Toen de nacht viel, om 19u is het hier al donker, stak ik de sleutel in het sleutelgat. Terug 'thuis'.
's avonds nog iets gaan drinken in de nieuwe flat van de Fransen, zij moesten immers weg uit studentenhostel, omdat ze maar een tijdelijke kamer hadden. Daarna heb ik nog tot diep in de nacht gechat met Silke, een vriendin die 1200 km van u verwijderd is, is toch geen lachertje...

Zaterdag weer lang geslapen en dan naar Tesco gegaan. Daar had ik een beetje te lang gewinkeld, want ik was ook nog een speelgoedwinkel binnengegaan, waardoor ik de bus gemist had. Een uur zou ik nog moeten wachten, ofwel te voet gaan maar daar had ik geen zin in. Dus ging ik terug richting Tesco om postzegels te kopen, niet te vinden. Op mijn weg naar de bushalte hield een mevrouw mij tegen. In het Hongaars wilde ze duidelijk maken dat ze de zak potgrond niet in haar auto kon heffen. Ik had dat al snel door dus hielp ik haar natuurlijk. Ze was blij. Ik ging weg. Wachtend bij de bushalte, stopt er een auto voor mijn neus. De mevrouw van de potgrond! Of ik niet wilde meerijden, natuurlijk! Ik denk zelfs dat ze speciaal voor mij rond reed, de lieve Hongaarse mevrouw!Spijtig dat ze amper Engels kon, dus een gesprek kon ik niet beginnen, ik probeerde wel, maar helaas. Het werd een stille autorit.
's Avonds maakte ik kip op moekes wijze, met pasta en tomatensaus. Daarna gaan poolen met Maarten en Peter. En dan hebben we eens getest of deTesco ook 's nachts open is, zoals gezegd wordt. En inderdaad: 24 u op 24, 7 dagen op 7 is deze winkel open! Daarna weer lang geskyped.

Zondag een fikse wandeling gemaakt naar het park van Sisi, waar ik eekhoorntjes, everzwijnen (achter omheining) , herten(eveneens omheind) , vlaamse gaaien. Toen ik net terug was, kwam Maarten kloppen of ik niet mee wilde voetballen of basketten. natuurlijk! Mert, Maarten en ik. Helaas slechts met 3. Maar met één tegen één, had ik wel gewonnen tegen beiden! Ondanks het feit dat Maarten een voetballer is. Wat ben ik toch een held! ;-)

's Avonds weer gekaart: presidenten. Toen ik daarna nog even aan het chatten was met Piet, mijn kleine broer die vandaag voor het eerst naar de grote school gaat, was ik getuige van een leuk verschijnsel. Hier op de parking, waar mijn raam op uitkijkt, werd een iets grotere trabant getakeld door een kleine. Na het zien van dit spektakel is mijn liefde voor deze klassebak alleen
maar gegroeid.

Foto's:
1) De boom waar de schat begraven lag
2) de schat
3) eekhoorn
4) takelende trabanten
5) gebakken patatjes, worteltjes