dag van aankomst

Aangekomen! Vandaag was het nog wat hectisch: de valies op gewicht krijgen, zodat ik niet over de 20 kg zat. Maar dat is dan uiteindelijk goed gelukt. Om 20 voor 3 vertrokken om om 4 uur aan te komen in charleroi. Toch nog ruim op tijd om in te checken. Nog een broodje gegeten met ons moeke en vake, om dan door de veiligheidscontrole te gaan. Ik bleef blijkbaar maar piepen, dus moest ik zelfs mijn schoenen uitdoen. Mijn laptop moest ik ook uit mijn handbagage halen en daar die helemaal vanonder zat, kreeg ik er achteraf niet alles meer tegoei in...
De kriebels in mijn buik bij het opstijgen, waren er zeker en vast niet alleen van heteigenlijke opstijgen. Nu besefte ik pas echt dat ik weg was en 5 maanden van huis zou zijn. Dat er geen directe weg meer terug was. Het afscheid daarvoor deed toch ook wel een beetje pijn. Maar het wordt hier ongetwijfeld een heuse ervaring, wat voor één valt nog af te wachten: een keitoffe/ een interessante/ een spannende/ een verschrikkelijke/ een slechte/ een onvergetelijke/ een traumatische/.... We zullen zien...
In boedapest aangekomen, stond er een mijnheer met een bordje van de universiteit mij op te wachten. Vriendelijke mijnheer die me naar Gödöllö heeft gebracht. Het onweerde bij mijn aankomst, nu nog steeds trouwens. De man bracht mij helemaal tot aan de receptie van 'the hostel' en deed dienst als tolk? hij legde de weg naar mijn kamer uit. Voor maar 8300 Forint bracht hij mij in 40 minuten van de luchthaven tot voor de deur van mijn kot. Terwijl dat met het openbaar vervoer zeker 2 uur zou duren, vertelde hij. En dat dan in die regen, niet wetende waar naartoe in de donker. Ik ben blij dat ik voor de taxi gekozen heb, anders was ik hier misschien nog niet.
De kamer ziet er oké uit: bed, bureau, kast en gedeelde douche, keuken en WC. Aan de receptie gaven ze mij bedlinnen en een kabeltje voor internet, dus ik ben nu zo goed als gesteld.
Ik heb wel ne kleinen honger en helaas kan ik hier nergens iets vinden. Ik zou naar het dorp kunnen gaan, maar da's toch al gauw een 10 minuutjes stappen en het weer is er niet naar, ik zou trouwens goed verloren kunnen lopen. Dan maar sebiet gaan slapen en morgen op zoek naar alles wat ik nodig heb: bestek, pan, kookpot, eten, drinken, glazen,scheerschuim, sjampoo,...
En hopelijk ontmoet ik dan al wat mensen, want ik heb hier eigenlijk nog niemand gezien...