De échte Puszta

Na de Puszta party van een dikke maand geleden, was het tijd om de échte Puszta eens te bekijken. Ik vergezelde Pieter en Tjerk, 2 rasechte Friezen (Noord-Nederlanders dus) die in hun vrije tijd duchtige vogelaars zijn. Ze zouden zodus ook alle soorten vogels die we gingen gadeslaan kunnen benoemen. Het beloofde prachtig te worden...
Helaas liep er in de heenreis al 't één en 't ander mis. Om 5u stond ik op om de trein van 5.39u naar Budapest te nemen, alsdaar aangekomen namen we de trein richting Hortobagy. Na een halfuurtje rijden hield de trein echter halt: de locomotief was kapot! Vlak voor het station van Gödöllõ stonden we meer dan anderhalfuur stil, wachtend op een nieuwe locomotief. Rond half negen vertrokken we dan uiteindelijk terug. Ik had dus eigenlijk 3 uur langer kunnen slapen, verdorie! Normaal zouden we rond haltien aankomen in Hortobagy, nu werd dat halftwaalf...
Het laatste halfuur in de trein reden we al door de prachtige Puszta, daar zagen we reeds reeën, een vos, kraanvogels en verschillende soorten reigers. Het zicht was oneindig, schitterend! Op onze eerste dag was het zonnig en besloten we met paard en kar een tocht te doen door een stuk Puszta, in het museum werd ons uitgelegd waar we daarvoor terecht konden. Daar aangekomen bleek echter dat er in de winter niet gereden werd. Helaas! Dan maar zelf een wandeling door de Puszta. Prachtige vergezichten, mooi weer, Gray cattles (typische Hongaarse koeien met reusachtige hoorns), wilde paarden, reeën, klapekster,...
's Avonds aten we in een typisch Hongaars restaurant, het enige dat er was eigenlijk. Als enige drie toeristen zag het dorp er echt heel dood uit, heel verlaten. We sliepen bij een mevrouw die in haar voortuin een bord met 'Zimmer frei' had staan. Ze sprak geen woord Engels, maar was wel lief en de kamer was dik in orde.
Zondag maakten we een verre wandeling in Hortobagyi Halasto, een station verder met de trein. Dit dorp was nog meer verlaten. Op dit nattere stuk van de Puszta wordt al lange tijd vis gekweekt, vandaar dat dit stuk ook nat gehouden wordt door de nodige kanalen die verbonden zijn met de nabije rivier, Tisza. Op deze waterige gebieden bruist het in de lente en zomer van de vogels, wel 300 soorten. Nu was het helaas winter, maar toch zagen we een heel aantal soorten die merkwaardig waren en waarvan ik er vele nog nooit gezien had. Ik som op: zilverreiger, blauwe reiger, roerdomp, kraanvogel, ijsvogel, zeearend, allerhande ganzensoorten, eenden, putter, groenlingen, buizerds, kiekendief, meeuwen en zelfs duiven!Maar ook zoogdieren zoals de waterbuffel en de muskusrat, otter zou er ook voorkomen maar hebben we niet gezien.
Daarna weerom een prachtige zonsondergang om vervolgens terug huiswaart te keren, napeinzend over dit prachtige natuurweekend...

Op de foto's is te zien:
foto 1: de frustrerende treinrit
foto 2: aangekomen
foto 3: Puszta
foto 4: Puszta; een geoefend oog kan ook enkele reeën onderscheiden
foto 5: Vogelaars
foto 6: the fishponds
foto 7: Tjerk aan het kijken; een geoefend oog kan zilverreigers, blauwe reigers en nog veel meer onderscheiden
foto 8: een zeearend die we in het vizier kregen.
foto 9: Kraanvogels!
foto 10: De beroemde brug bij zonsondergang
foto 11: Zonsondergang in de Puszta